Znak nawiasu spotykamy nie tylko w matematyce. W przypadku tekstów pisanych, polskich, angielskich, czy jakichkolwiek innych, nawiasy zazwyczaj otaczają informacje dodatkowe, pomocnicze, wyjaśniające jakąś kwestię. Sam znak nawiasu, podobnie jak kropka czy przecinek, stanowi znak interpunkcyjny – nie jest więc czytany tak, jak słowa w tekście; jest raczej interpretowany, a czynność ta przejawia się głównie w intonacji.

W języku angielskim, podobnie jak w polskim, występuje kilka rodzajów nawiasów, które można spotkać w tekstach kierowanych do przeciętnego użytkownika. Generalnie, nasz polski, ogólny “nawias” to bracket. Konkretne rodzaje nawiasów mają już jednak swoje sprecyzowane nazwy.

( )
Najczęściej spotykanym rodzajem nawiasu jest z pewnością nawias okrągły. W języku angielskim, podobnie jak w polskim, nawiasy takie otaczają fragment tekstu, który różni się od całości i przeważnie stanowi dodatkową informację na dany temat. Określić je można jako parentheses (jeden taki nawias to parenthesis) lub round/curved/oval brackets.

[ ]
Nawiasy kwadratowe występują najczęściej w dłuższych tekstach i służą do wyjaśniania danych ich fragmentów. Niektóre słowniki podają wymowę wyrazów właśnie w nawiasach kwadratowych. Większość wydań Biblii podaje w takich nawiasach odniesienia do innych części tekstu. Prace licencjackie czy magisterskie posługują się nimi podczas cytowania źródeł, aby wskazać ominięty fragment oryginalnego tekstu. A w jezyku angielskim nawiasy kwadratowe nazywamy square brackets.

{ }
Nawiasy klamrowe to element bliższy matematyce, niż językowi, lecz można je czasem spotkać w tekstach. Zawierają one w sobie zbiory różnych elementów, najczęściej wymienionych po przecinku. Nie są rzadkością w informatyce, zwłaszcza w odniesieniu do programowania, gdzie otaczają wiele instrukcji w ramach jednej metody. Nazywamy je curly brackets lub braces.

< >
Nawiasy ostrokątne, lub częściej –  trójkątne, występują w kilku odmianach. W matematyce są wysokie, jakby wyciągnięte w górę, choć występują także w powszechnie znanej wersji, widocznej powyżej. Właśnie te znaki używane są jako znak mniejszości i większości, również w informatyce. W fizyce, wysokie i wąskie nawiasy ostrokątne spotkać można w równaniach, gdzie odnoszą się do wektorów. Bardzo podobnie wygląda cudzysłów ostrokątny, używany w literaturze, np. w cytatach czy przypisach. W języku angielskim taki nawias to angle bracket albo chevron.

Pozostałe rodzaje nawiasów, a jest ich naprawdę bardzo, bardzo dużo, są właściwie niespotykane w tekstach przeznaczonych dla uczniów liceum czy gimnazjum. Część z nich występuje tylko w językach arabskich; kilka rodzajów nawiasów używa się w językach azjatyckich. Warto jednak wiedzieć, że w ogóle istnieją.

Należy także pamiętać o odstępie (spacja) przed otwarciem nawiasu, a także o braku odstępu przed zamknięciem nawiasu. Jeśli po zamknięciu nawiasu występuje przecinek czy kropka, również tam nie wstawia się spacji. Dla studentów istotna będzie również zasada wstawiania przypisu dolnego przy nawiasie zamykającym, ale kwestię tę regulują przeważnie wymagania poszczególnych uczelni lub promotorów.

 

Opracowano na podstawie:
– Longman English Dictionary Online
– Dictionary.com
– WA Stylesheet 1.5.1 (Wydział Anglistyki UAM)
– Bracket – Wikipedia, the free encyclopedia