100. rocznica III powstania śląskiego

3 maja obchodzimy 100. rocznicę wybuchu trzeciego, największego powstania śląskiego. Mimo germanizacji Śląska – będącego od I połowy XVIII w. częścią Prus – umacniała się tam polskość. Ważną rolę odgrywała religia katolicka, przy której niezłomnie trwali Polacy. Z początkiem 1919 roku wielu z nich przygotowywało się do zbrojnej walki. “Ślubuję na wezwanie walczyć z bronią w ręku o przyłączenie Górnego Śląska do Polski” – tak przysięgali komendanci Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Po dwóch powstaniach
i plebiscycie cały czas nie było rozstrzygnięcia. W kwietniu 1921 roku Polacy zdecydowali się na regularną walkę zbrojną na obszarze plebiscytowym. Należało zgromadzić ludzi, sprzęt, zorganizować służby, łączność, tabory. Przywództwo objął Wojciech Korfanty. Oddziały powstańcze liczyły nawet
40-50 tysięcy osób. Najcięższą walkę stoczyli powstańcy o Górę Świętej Anny, której nie udało się zdobyć. W czerwcu 1921 roku zaprzestano walk podpisaniem rozejmu, a w październiku nastąpił podział Górnego Śląska.
Do Polski przyłączono 29 % terenu plebiscytowego (z większością kopalń
i stalowni), na którym mieszkało 46% ludności. W walkach poległo około 2 tysiące powstańców, 3 tysiące zostało rannych. Straty niemieckie były porównywalne.